این روزها بیشتر شاهد رقابت و معرفی پردازنده های مختلف از غول های تکنولوژی هستیم. تراشه گوگل تنسور به تازگی از سوی این شرکت معرفی و در گوشی پیکسل ۶ و پیکسل ۶ پرو به کار گرفته شده است. گوگل نیز با این تراشه به جمع شرکت هایی چون اپل، سامسونگ و هواوی ملحق شده که پردازنده اختصاصی خود را دارند.
تا به امروز شرکت های مختلفی از جمله اپل با تراشه سری A، سامسونگ با تراشه سری اگزینوس و هواوی با تراشه سری کایرین پردازنده های اختصاصی و انحصاری خود را در محصولاتشان استفاده می کردند. اما به تازگی گوگل نیز با ساخت و معرفی تراشه تنسور خود، پا به این میدان رقابتی گذاشته است. در واقع تراشه گوگل تنسور نام نا آشنایی نیست، و پیش تر نیز در ترکیب نام “واحد پردازشی” یا Tensor Processing Unit که به اختصار TPU نام گذاری شده، مورد استفاده قرار گرفته است. به نوعی گوگل از این موقعیت استفاده کرده، و تراشه گوگل تنسور را نام گذاری کرده است.
بیشتر بخوانید:
نام تنسور از کجا آمده است؟
پس نتیجه می گیریم که نام تنسور چندین سال متوالی مورد استفاده قرار گرفته و گوگل با هوش تجاری خود، از این نام استفاده کرده است. معمولاً نام یک محصول اولین چیزی است که باعث جلب رضایت کاربران خواهد شد. اما واقعیت این است که این نام برای اولین بار نیز توسط گوگل معرفی شده بود. واحد پردازشی ( TPU ) یا همان Tensor Processing Unit برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ از سوی گوگل معرفی شد.
اما این اصطلاح به چه معنی است؟ TPU به مدار مجتمع با کاربر مخصوص یا ASIC گفته می شود که با هوش مصنوعی همراه بوده و از لحاظ سرعت شتاب یافته عمل می کند. گوگل در سال ۲۰۱۶ این واحد را برای استفاده در شبکه های عصبی یادگیری ماشین معرفی کرده بود.
واحد پردازشی یا TPU از نرم افزار تنسور فِلو ( TensorFlow ) تغذیه می شود که گوگل به صورت اختصاصی آن را تهیه کرده است. به طور کلی این واحد پردازشی در کتابخانه ریاضی قرار دارد که در جهت یادگیری ماشین به کار می رود و به صورت ویژه بر شبکه عصبی فعالیت دارد. کوتاه تعریف برای واحد پردازشی یا TPU برای پلتفرم های متن باز ( Open Source ) یادگیری ماشین گوگل تعبیه شده است که یه صورت تراشه کامپیوتری ساخته می شود که در مجموعه تنسور فِلو قرار دارد. قبل تر نیز گوگل از TPU ( واحد پردازشی ) در هسته عصبی پیکسل ۴ و گوگل کلاود استفاده کرده است.
کاربرد این واحد پردازشی در افزایش سرعت پردازش تصویر عنوان هسته عصبی بوده است. همچنین TPU به قابلیتی مانند Live HDR و تشخیص در تبدیل گفتار به متن و تشخیص گفتار در ترجمه سریع نقص به سزایی را ایفا می کند. از طرفی از سال ۲۰۱۶ تا میانه های سال ۲۰۱۷، گوگل از واحد پردازشی TPU در دیتا سرور خود استفاده کرده است.
از طرفی سرپرست بخش سخت افزار گوگل در این رابطه عنوان می کند: ما علاقمند بودیم از این نام استفاده کنیم و در آخر تصمیم گرفتیم تنسور فِلو را در گوشی های همراه هوشمند نیز به کار گیریم.
قابلیت های تراشه گوگل تنسور
تشخیص گفتار
اگر خبر معرفی پیکسل ۶ و پیکسل ۶ پرو را دنبال کرده باشید با این قابلیت آشنایی کمی خواهید داشت. یکی از پیشرفت های در این زمینه با تراشه گوگل تنسور، تبدیل هم زمان گفتار به متن است. این قابلیت که تحت عنوان Real Time قرار دارد، باعث می شود در ویدئوها به طور هم زمان و آنی گفتگو به به متن تبدیل شود و ترجمه گردد.
وقتی صحبت از ترجمه به میان می آید، انتخاب زبان نیز مد نظر خواهد بود و می توانید به زبان دلخواه خود ترجمه را انجام دهید. از طرفی در نرم افزار Gboard که نام کیبورد اختصاصی اندروید است، تبدیل گفتار به متن بهبود فراوانی خواهد یافت و می توان سریع تر ورودی صدا را به متن تبدیل کرد.
علاوه بر موارد ذکر شده، شما قادر خواهید بود دستورهایی چون: پاک کردن یا ارسال متن پیام را نیز در این قابلیت در اختیار داشته باشید. ویژگی Real Timeممکن است مصرف بیشتر باتری را به همراه داشته باشد، اما گوگل به این بخش نیز فکر کرده، و مصرف بهینه باتری نیز از موارد اصلی این تراشه می باشد.
پردازش تصویر
بر اساس نتایجی که گوگل منتشر کرده است، حربه عکاسی در گوشی های پیکسل ۶ و پیکسل ۶ پرو تجربه بسیار بهتری را به همراه خواهد داشت. محتوای موجود در عکس با هوش مصنوعی و یا گیری توسط آن باعث بهبود کیفیت عکس نیز خواهد بود. به لطف این تراشه قدرتمند، دوربین های گوشی پیکسل که از از تراشه گوگل تنسور تغذیه می کنند، قادر خواهند بود در صورت لزوم و بسته به سوژه عکاسی کاربر، تصمیم بگیرند که کدام سنسورها را درگیر کنند.
تصاویر فوق عریض کیفیت بهتری خواهند داشت و اصلاحات گسترده ای در موشن بلر رخ داده است. از طرفی می توانید چهره های موجود در عکس را نیز انتخاب کنید. البته این قابلیت سال ها قبل در گوشی لومیا ۹۲۰ نوکیا برای نخستین بار ارائه شد. به موجب این قابلیت می توانید چند عکس از یک یا بیش از یک چهره ثبت کنید و در انتها با حفظ فرم بدن، بهترین چهره را انتخاب کنید.
این پردازنده قادر است، قابلیت HDR را در هر فریم از یک ویدئو را به صورت جداگانه اعمال کند. در این قابلیت، در مقایسه با اپل، گوگل برنده است. ویژگی HDRNet نیز روی عکس های ثابت اعمال خواهد شد.
مشخصات تراشه گوگل تنسور
تراشه گوگل تنسور از Titan M2 بهره می برد؛ که نقش بالا بردن امنیت را ایفا می کند. به کمک این ویژگی، محافظت از متن ها، عکس و سایر فایل های شخصی شما به شیوه بهتری انجام می شود. دیگر مورد مهم در پردازنده این گوشی ها، هسته های به کار رفته شده در آن است. تراشه گوگل تنسور اولین پردازنده دنیا است که دو هسته بسیار قدرتمند Cortex-X1 دارد که در کنار آن چهار هسته مرکزی با مصرف پایین و دو هسته میانی قرار دارد.
واحد پردازشی پردازنده تنسور که در پیکسل ۶ و پیکسل ۶ پرو به کار رفته، در مقایسه با نسل قبل خود بیش از ۸۰ درصد بهبود عملکرد در بخش هوش مصنوعی را برای شما به ارمغان خواهد آورد. این مورد بازدهی بهتری در بخش های؛ تایپ با برنامه Gboard گوگل، Live Translate و Assistant voice Typing را دارا خواهد بود. به کمک موارد ذکر شده، ترجمه ی در لحظه برای تابلوهای درون شهر، تایپ به زبان های دیگر و زیر نویس ویدئوها را به صورت آفلاین خواهید داشت.
گوگل عنوان کرده که در تراشه خود از پردازنده IPS ( سیگنال تصویری ) استفاده کرده است. از این رو عکاسی Computational Photography یا همان عکاسی محاسباتی با پیکسل ۶ و پیکسل ۶ پرو در بالاترین سطح ممکن صورت می گیرد. طبق ادعای این شرکت، تراشه گوگل تنسور از لحاظ قدرت پردازش، برابر با پردازنده اسنپ دراگون ۸۸۸ شرکت کوالکام می باشد. این تراشه از ماژول واحد پردازشی (TPU) بهره می برد؛ که به گوشی پیکسل ۶ و پیکسل ۶ پرو اجازه می دهد، پردازش بر هوش مصنوعی بر روی گوشی انجام پذیرد. این مورد نیاز گوشی به اینترنت برای تجربه ای بهتر از هوش مصنوعی را از بین خواهد برد.
چرا تراشه گوگل تنسور
در بازار رقابتی امروز، بهترین پردازنده موبایلی به اپل اختصاص دارد. به همین دلیل بهتر بود رقیب جدیدی به رقابت اپل و کوالکام بیاید. قطعاً یکی از شرکت های پر ظرفیت برای این رقابت گوگل است. می توان گفت گوگل با هدف قرار دادن هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی، آینده دراز مدتی را متصور شده است. از طرفی با معرفی چیپست M1 از سوی اپل، انقلاب بزرگی در زمینه ساخت پردازنده ها رخ داده است. انقلابی که شاید توسط گوگل تغییر کند، و تراشه گوگل تنسور نیز همین نقش را ایفاء خواهد کرد.
یکی مقامات گوگل در مصاحبه خود به صورت کنایه ای عنوان کرده است:
استرلاه: خودمان این تراشه را طراحی کرده ایم و خودمان نیز استفاده خواهیم کرد. ما مالک این تراشه هستیم و این تراشه برای مجموعه ما خواهد ماند.
البته مشخص نیست که آیا این صحبت ها همیشه همین طور خواهد بود یا خیر، چرا که ممکن است تنسور را در دستگاه های ساخت شرکت های دیگر را ببینیم. این مورد کمی بعید به نظر می رسد اما امکان آن وجود دارد.
شما تراشه گوگل تنسور را چگونه می بینید؟ به نظر شما در حد و قامت رقابت با پردازنده M1 و A15 بایونیک اپل و اسنپ دراگون ۸۸۸ از شرکت کوالکام ظاهر خواهد شد؟ در بخش نظرات عقاید خود را نسبت به این دو پرسش عنوان کنید.









