بررسی گلکسی A41 سامسونگ

مقدمه

لاین آپ گوشی‌های سری Galaxy A در طی ۲ سال اخیر با استقبال گرم و باشکوهی از سوی کاربران و علاقه مندان به گوشی‌های میان رده مواجه شده‌اند. این استقبال باشکوه، مسئولیت‌های بیشتری بر گردن سامسونگ گذاشت و این شرکت برای این که اعضای این خانواده را همیشه در یک سطح قابل قبول نگه دارد، مجبور است به سرعت آن‌ها را به ویژگی‌ها و مشخصات بهبود یافته جدید مجهز کند تا ضمن حرکت کردن با آخرین ترندهای صنعت موبایل، آن‌ها را به سمت جلو هدایت کند و باعث پیشرفت این صنعت نیز بشود. شیوه‌ی سامسونگ برای انجام دادن این کار این است که هر چند وقت یک بار با فواصل زمانی کوتاه، یک عضو جدید به این خانواده‌ی پرجمعیت اضافه کند.

و اکنون یکی از جدیدترین اعضای این خانواده با اسم Galaxy A41 به جمع آن‌ها اضافه شده است که در این مطلب قصد داریم با نگاهی به مشخصات و ویژگی‌های مختلف آن، ببینیم این گوشی در هر یک از بخش‌های اصلی چه عملکردی از خودش به نمایش خواهد گذاشت. بنابراین، تا انتهای این مطلب نیز همچنان با ما همراه باشید.

طراحی

حقیقتی که وجود دارد، این است که Galaxy A41 چه در زبان طراحی و چه در جزئیات آن، دقیقا شبیه به مدل‌های قبلی این لاین آپ باقی مانده است و تفاوت‌هایی که در آن وجود دارد، به قدری جزئی و ناچیز هستند که شاید واقعا قابل احساس هم نباشند. با توجه به این موضوع، یک پنل نمایش بزرگ، یک فریم پلاستیکی در اطراف بدنه و یک پنل بدنه آشنا (که البته هنوز هم به اندازه کافی زیبا است) در پشت این گوشی به همراه یک ماژول دوربین مستطیل شکل بزرگ، هنوز هم مهم‌ترین المان‌های طراحی در A41 هستند.

پنل پشتی بدنه این گوشی که سامسونگ اسم آن را Gelasstic گذاشته، دارای یک سری خطوط هندسی است که یک سری الگوهای منحصر به فرد به وجود آورده است و براقیت آن نیز به اندازه کافی زیاد هست که بدون این که چشم را آزار بدهد، به جذابیت پنل پشتی بدنه این گوشی بیافزاید. شاید هنوز هم بزرگ‌ترین گله‌مندی که از کیفیت ساخت و بدنه این گوشی داریم، مربوط به جنس پلاستیکی پنل پشتی و فریم اطراف بدنه آن باشد. اما در هر صورت، نکته قابل توجه و مهمی که باید آن را در نظر داشته باشید، این است که تولید کردن یک گوشی میان رده‌ی مقرون به صرفه نیاز به سپری کردن یک سری پروسه‌های منحصر به فرد دارد.

به عبارت دیگر، برای تولید کردن چنین گوشی موبایل هوشمندی، باید به قدری هوشمندانه عمل کنید تا بدون آسیب رساندن به تجربه کاربران از کار کردن با گوشی مد نظر، بتوانید ویژگی‌هایی را از آن حذف کنید که باعث کاهش پیدا کردن قیمت آن شود. سامسونگ راه حل این شیوه‌ی هوشمندانه را در استفاده کردن از یک بدنه پلاستیکی دیده است. و دقیقا به همین علت است که از سوی دیگر سعی کرده با اضافه کردن یک سری المان‌های بصری جذاب به پنل پشتی بدنه، این نقص را جبران کند.

نکته دیگری که در زبان طراحی Galaxy A41 وجود دارد، این است که علیرغم این که یک گوشی کاملا مدرن و جدید محسوب می‌شود، سامسونگ هنوز هم از زبان طراحی ناچ قطره‌ای برای دوربین سلفی آن استفاده کرده که سامسونگ اسم آن را Infinity-U گذاشته است. این در حالی است که حتی تعداد زیادی از گوشی‌های خود این شرکت در این رده از بازار، اکنون به حفره‌های پانچ هول مجهز هستند که به مراتب زبان طراحی مدرن‌تری نسبت به ناچ به شمار می‌رود.

با این حال، Galaxy A41 فقط با ۷.۹ میلی متر ضخامت، یک گوشی کاملا باریک محسوب می‌شود. علاوه بر این، یک سری از ملزومات هر گوشی موبایلی نیز در اطراف بدنه آن همچنان حفظ شده است که از این دست می‌توان به یک جک ۳.۵ میلی متری هدست، یک پورت USB-C و یک اسپیکر مشبک در لبه پایین بدنه آن اشاره کرد. درگاه سیمکارت دوگانه این گوشی در لبه سمت چپ بدنه آن قرار دارد و روی لبه سمت راست بدنه آن نیز دگمه‌های پاور و کنترل صدا وجود دارند. و در آخر، باید اشاره کنیم که ماژول دوربین‌های سه گانه Galaxy A41 در پنل پشتی بدنه آن نیز طراحی کاملا آشنایی دارد که در تعداد زیادی از گوشی‌های میان رده دیگر شرکت سامسونگ که اخیرا عرضه کرده است نیز دیده بودیم.

صفحه نمایش

مانند اغلب اعضای خانواده Galaxy A در طی چند وقت اخیر، سامسونگ در A41 نیز از یک پنل Super AMOLED استفاده کرده است که این بار ۶.۱ اینچ اندازه دارد و دارای رزولوشن ۱۰۸۰ × ۲۴۰۰ پیکسل می‌باشد و تصاویر را با نسبت ۲۰:۹ نمایش می‌دهد. همانطور که بخش طراحی نیز اشاره کوتاهی کردیم، سامسونگ اسم پنل نمایشگر این گوشی را Infinity-U گذاشته که به معنی وجود یک یک بریدگیِ ناچ U شکل در بالای صفحه نمایش آن است. با توجه به این که سامسونگ نوع پوشش محافظ صفحه نمایش این گوشی را مشخص نکرده، اما با توجه به این که تمام اعضای دیگر این خانواده دارای لایه‌های محافظ Corning هستند، به احتمال زیاد A41 نیز به یک نوع Gorilla Glass مجهز است.

همانطور که اشاره کردیم، نمایشگر این گوشی یک پنل Samsung AMOLED در اختیار دارد و دقیقا همانطور که انتظار داشتیم، دقیقا مانند یک AMOLED واقعی ظاهر می‌شود. ما در تست‌های خود متوجه شدیم که نهایت روشنایی پنل نمایشگر این گوشی به ۴۱۷ نیت هم می‌تواند برسد که در حد و اندازه‌های خودش برای یک پنل AMOLED کاملا خوب است. علاوه بر این، قابلیت این که حتی از این هم بیشتر افزایش پیدا کند نیز در اختیار دارد. به این صورت که اگر نور صفحه را روی حالت خودکار قرار دهید، تا ۶۲۵ نیت روشنایی در اختیار شما قرار می‌دهد. این مقدار از روشنایی برای استفاده در نور شدید آفتاب نیز کاملا کافی است و به شما اجازه می‌دهد بدون این که مشکل خاصی پیدا کنید، از آن استفاده کنید.

به لطف این که پنل این گوشی از فناوری OLED استفاده می‌کند، نسبت کنتراست آن نیز مانند تمام نمونه‌های دیگر کاملا فوق العاده است و رنگ‌های مشکی را کاملا عمیق و خوب نمایش می‌دهد. علاوه بر این، حداقل روشنایی نیز می‌تواند تا ۲.۲ نیت هم کاهش پیدا کند که برای مطالعه در تاریکی مطلق خوب است اما دستگاه‌هایی مانند Redmi Note 9s نیز در این رده وجود دارند که روشنایی نمایشگر آن‌ها در تاریکی مطلق بیشتر از این کاهش پیدا می‌کند و حتی به ۱.۵ نیت هم می‌رسد.

سخت افزار

علیرغم این که عده زیادی از کاربران همیشه انتظار دیدن یک چیپست Snapdragon یا حداقل Exynos (که توسط خود سامسونگ ساخته می‌شوند) در گوشی‌های این شرکت دارند، اما A41 از یک چیپست MediaTek MT6768 Helio P65 استفاه می‌کند. البته، سامسونگ در گذشته نیز سابقه استفاده کردن از این چیپست را در دستگاه‌های دیگری از جمله Galaxy A31 دارد. این چیپست یک پردازنده مرکزی (CPU) هشت هسته‌ای در اختیار دارد که هسته‌های آن به صورت ۲+۶ در کنار هم قرار دارند و شامل دو Cortex-A75 با فرکانس ۲.۰ گیگاهرتز و همینطور شش Cortex-A55 با فرکانس ۱.۷ گیگاهرتز می‌شوند.

برای انجام دادن کارهای گرافیکی نیز در این گوشی از یک پردازنده گرافیکی (GPU) نه چندان خوشنام به اسم Mali-G52 MC2 استفاده شده است. از نظر حافظه داخلی نیز، فقط یک مدل از این گوشی توسط سامسونگ ساخته شده است که ۴ گیگابایت حافظه رم به همراه ۶۴ گیگابایت فضای ذخیره سازی داخلی در اختیار کاربران خود قرار می‌دهد.

از نظر عملکرد، باید اعلام کنیم که متاسفانه A41 عملکرد درخشانی با این چیپست از خودش نمایش نمی‌دهد. تست‌های بنچمارک این گوشی نشان می‌دهند که هم در تست تک هسته و هم در تست چند هسته‌، حتی از گوشی‌هایی مانند Redmi Note 9 نیز عملکرد ضعیف‌تری دارد. این گوشی، حتی از تعداد زیادی از گوشی‌های خود سامسونگ از قبیل A51 و A31 نیز ضعیف‌تر عمل می‌کند. بنابراین، شما به راحتی در این محدوده قیمت گوشی‌های دیگری نیز می‌توانید پیدا کنید که عملکرد به مراتب بهتر و درخشان‌تری از خودشان نمایش دهند.

بنابراین، می‌توان گفت که این گوشی قطعا در تست‌های بنچمارک حرف زیادی برای گفتن در مقابل سایر رقیبان خود در این رنج قیمت ندارد. چیپست Helio P65 شاید روی کاغذ در این حد بد به نظر نرسد اما جزو یکی از ضعیف‌ترین پردازنده‌هایی است که در گوشی‌هایی که در این رنج قیمت وجود دارند، می‌توان پیدا کرد؛ مخصوصا زمانی که عملکرد GPU را مد نظر داشته باشید. با توجه به این موضوع، می‌توان گفت A41 به هیچ وجه آن گوشی گیمینگ میان رده‌ای که مد نظر دارید، نیست. بازی کردن با رزولوشن ۱۰۸۰ روی آن امکان پذیر نیست و اگر مشکلی با وجود کمی لگ و تاخیر ندارید، می‌توانید از رزولوشن‌های پایین‌تر استفاده کنید.

علاوه بر این، ما در حین تجربه کاربری خود با این گوشی متوجه شدیم علیرغم این که سامسونگ این گوشی را به رابط کاربری One UI مجهز کرده و انتظار بهینه بودن آن را داشتیم، اما اغلب اوقات یک سری تاخیر و گیر مشاهده کردیم و سرعت لودینگ‌های آن نیز بیشتر از حد معمول بود. البته که هنوز هم می‌توانید کارهای خود را با سرعت متوسط و خوبی انجام دهید اما A41 آن گوشی سریع و دقیقی که انتظار دارید باشد، نیست.

نرم افزار

سامسونگ با مجهز کردن A41 به آخرین مشخصات نرم افزاری که در زمان عرضه آن وجود داشت، یعنی اندروید ۱۰ به همراه رابط کاربری One UI 2.1، سعی کرده مشکلات سخت افزاری آن را پوشش دهد و نرم افزار این گوشی را بیشتر با سخت افزار ضعیف آن هماهنگ و سازگار کند. با توجه به این که علیرغم ضعیف بودن سخت افزار این گوشی نسبت به رقیبان دیگر آن در این رنج قیمت هنوز هم می‌توانید کارهایی که بر عهده آن می‌سپارید را با موفقیت به پایان برسانید، می‌توانیم بگوییم سامسونگ در بهینه سازی سخت افزار و نرم افزار این گوشی موفق عمل کرده است.

یکی از گزینه‌های امنیت بیومتریک که در اختیار کاربران این گوشی قرار داده شده است، استفاده کردن از سنسور تشخیص اثر انگشت آن است که برخلاف تقریبا تمام گوشی‌های رقیب دیگری که در این رنج قیمت وجود دارند، در زیر صفحه نمایش قرار دارد. با توجه به وجود پنل‌های LCD در اغلب رقیبان دیگر A41، سنسورهای اثر انگشت آن‌ها نیز روی پنل پشتی بدنه یا لبه‌های کناری بدنه آن‌ها قرار دارد. بنابراین، A41 در این قسمت یک برگ برنده در اختیار دارد.

اما عملکرد این سنسور، آنطور که از یک سنسور اثر انگشت زیر نمایشگر انتظار دارید، نیست. هر بار که قصد باز کردن قفل صفحه نمایش را داشته باشید، حدود ۳ ثانیه باید انگشت خود را روی صفحه نمایش نگه دارید؛ البته، اگر سنسور به خوبی و همان بار اول آن را تشخیص دهد. بنابراین، می‌توان گفت که نه تنها مدت زمان بسیار زیادی طول می‌کشد تا این سنسور اجازه دسترسی به صفحه نمایش خود را به شما بدهد، عملکرد آن نیز چندان دقیق نیست. اکنون این سوال در ذهن ما ایجاد می‌شود که با توجه به سخت افزار ضعیف این گوشی، آیا واقعا واجب بود که سامسونگ از یک سنسور اثر انگشت زیر صفحه نمایش در آن استفاده کند؟ آیا وجود یک سنسور خازنی که به مراتب دقت و سرعت بسیار بیشتری از این دارد، برای چنین گوشی ضعیفی بهتر نبود؟

سایر ویژگی‌های نرم افزاری Galaxy A41 دقیقا به همان شکلی است که از سایر گوشی‌های میان رده اخیر شرکت سامسونگ که به رابط کاربری One UI مجهز هستند، انتظار دارید.

دوربین

سامسونگ در ماژول مستطیل شکل تکراری که در پنل پشتی بدنه A41 وجود دارد، از یک ستاپ دوربین سه گانه استفاده کرده است که دارای چیدمان کاملا آشنایی هستند. این دوربین‌های سه گانه شامل یک دوربین اصلی با رزولوشن بالا، یک دوربین فوق عریض به همراه یک سنسور ۵ مگاپیکسلی تشخیص عمق میدان دید می‌شوند. اگر به یک فلش LED نیز در کنار آن‌ها نیاز دارید، باید بگوییم این ویژگی نیز به ماژول دوربین مستطیل شکلی که در پنل پشتی آن وجود دارد، اضافه شده است.

دوربین اصلی این گوشی دارای یک سنسور Sony IMX582 با رزولوشن ۴۸ مگاپیکسل 1/2.0″ با پیکسل‌های 0.8µm و لنزی با گشودگی دهانه دیافراگم f/2.0 و فیلتر رنگ Quad Bayer می‌باشد. وجود این فناوری به معنی این است که علیرغم این که یک حالت ۴۸ مگاپیکسلی برای عکاسی با رزولوشن بالا نیز در دسترس قرار دارد، اما عکس‌های پیش فرض آن دارای رزولوشن ۱۲ مگاپیکسل هستند. علاوه بر این، قابلیت فوکوس خودکار نیز به روش تشخیص فاز انجام می‌شود.

دوربین فوق عریض این گوشی از یک سنسور ۸ مگاپیکسلی Samsung ISOCELL S5K4HAYX 1/4.0″ با پیکسل‌های 1.12µm استفاده می‌کند که در پشت لنزی با گشودگی دهانه دیافراگم f/2.2 قرار داده شده است. ویژگی فوکوس خودکار در آن وجود ندارد و دارای فوکوس ثابت است. سنسور تشخیص عمق میدان دید آن نیز از یک سنسور ۵ مگاپیکسلی GC5035 با گشودگی دیافراگم f/2.4 استفاده می‌کند. و آخرین دوربین A41 که روی ناچ U شکل صفحه نمایش آن قرار دارد نیز از یک سنسور ۲۴.۸ مگاپیکسلی 1/2.78″ استفاده می‌کند که دارای پیکسل‌های 0.9µm و فیلتر Quad Bayer می‌باشد. این سنسور دارای یک لنز با گشودگی دهانه دیافراگم f/2.2 و فوکوس خودکار است.

عکس‌های ۱۲ مگاپیکسلی که توسط دوربین اصلی این گوشی گرفته می‌شوند، دارای جزئیات متوسط هستند. البته، پردازش صحیح و دقیق برخی از سوژه‌های بیش از حد پیچیده مانند شاخ و برگ درختان ممکن است آن را به دردسر بیاندازند. به جز آن، عکس‌های این دوربین کنتراست فوق العاده‌ای نمایش می‌دهند، رنگ‌های زنده و اغلب دقیقی دارند و مهم‌تر از همه، هیچ اثری از نویز در آن‌ها پیدا نمی‌شود. در اغلب عکس‌هایی که با دوربین اصلی این گوشی می‌گیرید، محدوده دینامیکی کاملا برجسته و شاخص است. این کار از طریق ویژگی Auto HDR انجام می‌شود که هر زمانی که نیاز باشد (بخوانید اغلب اوقات) فعال می‌شود.

البته، اگر دوست داشته باشید، می‌توانید Auto HDR را غیر فعال کنید. اما اگر دوست دارید همیشه بیشترین جزئیات ممکن را در اختیار داشته باشید، این کار را توصیه نمی‌کنیم. اگرچه ممکن است پیدا کردن آن کمی سخت باشد (چون در لایه‌های تنظیمات اپ دوربین مخفی است) اما یک حالت ۴۸ مگاپیکسلی نیز در این گوشی وجود دارد. با این حال، وظیفه خود را به بهترین شکل ممکن انجام می‌دهد. عکس‌های ۴۸ مگاپیکسلی کاملا غنی از جزئیات هستند و دارای کنتراست و رنگ‌های بسیار عالی نیز می‌باشند. این عکس‌ها نمی‌توانند از مزیت Auto HDR بهره مند شوند. بنابراین، محدوده دینامیکی آن‌ها به اندازه عکس‌های پیش فرض عالی نیست.

بدیهی است که عکس‌های دوربین فوق عریض Galaxy A41 مانند هر دوربین فوق عریض دیگری دارای جزئیات کم‌تری در مقایسه با دوربین اصلی هستند. اما محدوده دینامیکی، رنگ‌ها و کنتراست آن‌ها هنوز هم فوق العاده است. قطعا وجود ویژگی Auto HDR کمی به فوق العاده بودن آن‌ها کمک کرده است.

با توجه به این که سنسور تشخیص عمق میدان دید ۵ مگاپیکسلی A41 به طور مستقیم در عکاسی و فیلم برداری نقشی ندارد و بیشتر به عنوان مکمل کمک می‌کند، نمی‌توانیم مانند دوربین اصلی و فوق عریض این گوشی عملکرد آن را بررسی کنیم. اما تا زمانی که به اندازه قدرتی که دارد از آن انتظار داشته باشید، کاملا خوب و در حد سایر گوشی‌های میان رده در این رنج قیمت عمل می‌کند. با وجود این که سیستم تشخیص لبه‌های سوژه در آن به اندازه پرچمدارهای سامسونگ فوق العاده نیست، اما در حد خودش کاملا خوب این کار را انجام می‌دهد.

سلفی‌های ۱۲ مگاپیکسلی که با A41 می‌گیرید، ممکن است غنی از جزئیات نباشند اما در سایر متر و معیارهای دیگر که شامل کنتراست، رنگ و محدوده دینامیکی می‌شوند، فوق العاده هستند. علاوه بر این، درمورد کیفیت فیلم برداری A41 و خروجی این گوشی در این قسمت نیز می‌توان گفت به اندازه دیگر گوشی‌های میان رده‌ای که در این رنج قیمت وجود دارد، فوق العاده عمل نمی‌کند و آن گوشی میان رده‌ای که بتوانید فقط برای عملکرد فیلم برداری آن را بخرید، نیست. علیرغم این که صفحه نمایش آن از نظر تئوری قابلیت فیلم برداری تا کیفیت 4K نیز در اختیار دارد، اما DSP  موجود در چیپست Helio P65 که درون این گوشی وجود دارد، چنین قابلیتی ندارد و نمی‌تواند این کار را انجام دهد.

بنابراین، سخت افزار ضعیفی که سامسونگ در این گوشی به کار برده، نه تنها در عملکرد آن تاثیر گذار بوده و باعث عقب ماندن این گوشی از رقیبان دیگر آن شده است، بلکه تاثیرات منفی خود را حتی به دوربین A41 نیز رسانده است. نهایت توان این گوشی برای فیلم برداری، رزولوشن ۱۰۸۰ با نرخ ۳۰ فریم در ثانیه است.

باتری

Galaxy A41 دارای یک بدنه جمع و جور و فشرده است. سامسونگ در این گوشیِ تقریبا کوچک از یک باتری ۳ هزار و ۵۰۰ میلی آمپری استفاده کرده است که با توجه به وزن کم و بدنه تقریبا کوچکی که A41 در اختیار دارد، باتری تقریبا بزرگی به شمار می‌رود. این باتری نه چندان کوچک (با توجه به ابعاد و اندازه این گوشی) قابلیت پشتیبانی از شاژر سریع با قدرت ۱۵ از طریق شارژر خود در اختیار دارد. این شارژر می‌تواند در عرض ۳۰ دقیقه ۳۸ درصد از ظرفیت باتری این گوشی را پر کند و اگر ۱ ساعت آن را در شارژ نگه دارید، ۶۷ درصد از ظرفیت آن پر می‌شود.

Galaxy A41 می‌تواند بیش از ۱۰۰ ساعت در حالت استندبای دوام بیاورد که با توجه به باتری نه چندان بزرگی که در آن وجود دارد، واقعا عالی است. شما با یک بار شارژ کردن این گوشی می‌توانید بیش از ۱۴ ساعت و نیم وبگردی کنید و یا ۱۶ ساعت ویدئو تماشا کنید.

جمع بندی

اگر به دنبال یک گوشی کوچک هستید و بودجه چندان زیادی به اندازه گوشی‌هایی مانند Redmi Note 9 Pro ندارید، Galaxy A41 می‌تواند یکی از گزینه‌های احتمالی شما باشد. این گوشی ویژگی‌هایی مانند طول عمر باتری کاملا خوب و یک صفحه نمایش رده بالای Super AMOLED در اختیار شما قرار می‌دهد. اما از سوی دیگر، عملکرد سخت افزار آن مایه ناامیدی است. بنابراین، اول از هر چیز باید ببینید که از گوشی میان رده خود چه انتظاری دارید. اگر دستگاهی با یک پنل نمایشگر رده بالا در حد پرچمدارهای بازار می‌خواهید، A41 گزینه عالی برای شما است. اما اگر گیمر هستید، باید دور A41 را خط بکشید. این گوشی برای بازی کردن ساخته نشده اما هنوز هم یک سری از بازی‌های گرافیکی را با کیفیت پایین‌تر می‌تواند اجرا کند.